Τι πρέπει να κάνουμε εμείς οι γονείς; Μα να θυμηθούμε τα βασικά: σκοπός μας είναι να βοηθήσουμε τα παιδιά μας να γίνουν ανεξάρτητα, να μπορούν να ζήσουν χωρίς να μας έχουν ανάγκη
Η νέα σχολική χρονιά ξεκινά. Οι γονείς κάνουν τον προγραμματισμό τους. Οι εξωσχολικές δραστηριότητες απορροφούν σημαντικό χρόνο και χρήμα σε κάθε οικογένεια με παιδιά. Η ανάγκη γι’ αυτές τις δραστηριότητες είναι πραγματική, αλλά όπως πάρα πολλά πράγματα στην Ελλάδα, έχει χαθεί το μέτρο. Ας δούμε τα πράγματα από την αρχή.
Το σχολείο δεν μπορεί να εκπληρώσει μία από τις βασικές του αποστολές που είναι να βοηθήσει κάθε παιδί να ανακαλύψει τις κλίσεις του· με τι του αρέσει να ασχολείται. Για να το ανακαλύψει αυτό πρέπει κάθε παιδί να δοκιμάσει τη ζωγραφική, τη μουσική, το θέατρο, τον αθλητισμό τις ξένες γλώσσες, τις επιστήμες, την πληροφορική και πολλά άλλα. Το σχολείο μας δεν βοηθά τα παιδιά να ανακαλύψουν τι τους αρέσει. Οι τέχνες είναι σχεδόν εξοβελισμένες διότι κάνουμε ότι τις διδάσκουμε χωρίς στην ουσία να το κάνουμε. Ακόμη και ο αθλητισμός δεν μπορεί να καλλιεργηθεί σε σχολεία που δεν έχουν γυμναστήρια, αλλά μία αυλή με δύο μπασκέτες και ένα χαλασμένο φιλέ βόλεϊ.
Όσο για την πληροφορική και τις επιστήμες χωρίς εξοπλισμένα εργαστήρια δεν μπορεί να γίνει τίποτα. Για τις ξένες γλώσσες τι να πούμε; Οι λίγες ώρες διδασκαλίας και η κακή οργάνωση δεν αρκούν. Αυτή είναι η πραγματικότητα.
Στην αρχή κάθε σχολικής χρονιάς, λοιπόν, οι γονείς κάνουν τον προγραμματισμό τους. Ξεκινούν από τα Αγγλικά· κάποιοι σκέφτονται και μία δεύτερη ξένη γλώσσα, κάνουν και στο σχολείο άλλωστε. Κάποιοι πιο ψαγμένοι στρέφονται προς τις γλώσσες της Άπω Ανατολής. Ακολουθεί ο αθλητισμός. Κάτι χρειάζεται για να κινείται το παιδί, όλη μέρα κλεισμένο στο διαμέρισμα. Ομαδικά αθλήματα όπως ποδόσφαιρο ή μπάσκετ κυριαρχούν, αλλά και το βόλεϊ, ο στίβος και η κολύμβηση και οι πολεμικές τέχνες συγκεντρώνουν αρκετές προτιμήσεις. Ως προς τις τέχνες τα περισσότερα κορίτσια ξεκινούν με μπαλέτο, τα αγόρια δοκιμάζουν κάποιο μουσικό όργανο υπάρχει ποικιλία σ’ αυτό. Κάποιοι γονείς προσπαθούν να βοηθήσουν τα παιδιά τους να καλλιεργήσουν τη σκέψη τους και τα κατευθύνουν προς το σκάκι και τη ρομποτική.
Κουραστήκατε; Τα παιδιά εξαντλήθηκαν. Έγιναν μηχανάκια που τρέχουν από δραστηριότητα σε δραστηριότητα. Οι γονείς… ταξιτζήδες. Χρόνος για ξεκούραση και για ελεύθερο παιγνίδι δεν υπάρχει πια για το παιδί. Το κόστος δυσθεώρητο. Φυσικά δεν υπάρχει ούτε χρόνος για διάβασμα των μαθημάτων του σχολείου, οπότε το κέντρο μελέτης προστίθεται σε όλα τα προηγούμενα, για να είναι άριστος μαθητής ή μαθήτρια. Η αριστεία στο σχολείο φέρνει και την προσπάθεια για εισαγωγή σε πρότυπο σχολείο, που σημαίνει εξτρά φροντιστήριο και προετοιμασία για ανταγωνιστικές εξετάσεις σε δωδεκάχρονα. Και αν μείνει λίγος ελεύθερος χρόνος ή βγουν οι γονείς για φαγητό με τους φίλους τους του βάζουν μπροστά ένα τάμπλετ για να μην κάνει φασαρία. Τελικά ο άριστος μαθητής καταλήγει άρρωστος μαθητής, αφού όλο αυτό δεν έχει καμία σχέση με την παιδική ηλικία και την ανάπτυξη του παιδιού.
Ανάγκη για παιχνίδι
Τα παιδιά που τραβάνε όλα αυτό τον Γολγοθά στην παιδική τους ηλικία μεγαλώνοντας θα βγάλουν διάφορα ψυχικά προβλήματα, διότι δεν μεγάλωσαν φυσιολογικά. Πώς πρέπει να μεγαλώσει ένα παιδί; Όπως μεγάλωναν τα παιδιά αιώνες τώρα σε όλο τον κόσμο. Παίζοντας χωρίς πρόγραμμα και σκοπό. Αυτή είναι η ανάγκη τους σ’ αυτή την ηλικία. Μέσα από αυτό το παιγνίδι κοινωνικοποιούνται αποκτούν δεξιότητες επικοινωνίας δοκιμάζουν τις δυνάμεις τους, ασκούν τη φαντασία τους, δημιουργώντας τα ίδια τα παιγνίδια τους, πειραματίζονται και ανακαλύπτουν τον κόσμο και πολλά άλλα που θα μπορούσε να σας αναλύσει ένας ειδικός.
Είναι τόσο μεγάλη η ανάγκη του παιδιού για παιχνίδι, που αν δείτε σκηνές από εμπόλεμες περιοχές, τη Συρία παλιότερα, τη Γάζα τώρα θα δείτε στα πλάνα τα παιδιά, όταν δεν τα βομβαρδίζουν και τα σκοτώνουν, εκείνες τις λίγες στιγμές της ανάπαυλας να παίζουν μέσα στα χαλάσματα. Μου φαινόταν απίστευτο όταν το πρόσεξα για πρώτη φορά αλλά αυτή είναι η πραγματικότητα και αυτό δείχνει την πραγματική ανάγκη τους. Αυτό είναι το μόνο που δεν τους δίνουμε. Τους δίνουμε όλα τα άλλα και ένα καλό κινητό.
Γιατί γίνονται όλα αυτά; Διότι εμείς οι γονείς αγωνιούμε πώς θα τα καταφέρουν τα παιδιά μας σ’ αυτό τον απρόβλεπτο κόσμο, που οι συνεχείς αλλαγές μας κάνουν να έχουμε χάσει όλες τις σταθερές μας. Δυστυχώς, όμως, δεν είναι μόνο αυτό. Ο ανταγωνισμός, που έχει γίνει η φιλοσοφία της κοινωνίας μας, μας έχει τριβελίσει το μυαλό ότι ο πρώτος είναι ο νικητής και ο δεύτερος ένα τίποτα, όπως πιστεύουν οι Αμερικάνοι και κοντεύουν να πείσουν όλη την υφήλιο γι’ αυτό.
Έτσι οι γονείς δεν αρκούνται να προετοιμάσουν τα παιδιά τους για τον άγνωστο κόσμο στον οποίο θα ζήσουν. Προσπαθούν να τα κάνουν νικητές στον ανταγωνισμό με τους συμμαθητές τους. Γι’ αυτό φορτώνουν τα παιδιά τους με όλο και περισσότερες δραστηριότητες, που δεν έχουν κανένα νόημα και φέρνουν το αντίθετο αποτέλεσμα. Τα παιδιά, όσα καταφέρουν να προσαρμοστούν σ’ αυτή την κόλαση που λέμε παιδική ηλικία, μαθαίνουν να εκτελούν τέλεια εντολές, αλλά δεν έχουν καμία δημιουργικότητα διότι η δημιουργικότητα, το να ξεκινήσεις κάτι από το μηδέν, απαιτεί ελεύθερο χρόνο και φαντασία, δεξιότητες που δεν έχουν, διότι δεν τους δόθηκε ποτέ ο χρόνος και η ευκαιρία. Δυστυχώς πολλοί γονείς αντιμετωπίζουν τα παιδιά τους ως επένδυση που πρέπει να αποδώσει.
Το φαινόμενο δεν είναι, φυσικά, μόνο ελληνικό. Σε όλο τον κόσμο συμβαίνουν τα ίδια. Αν δείτε τι προετοιμασία χρειάζονται οι μαθητές στην Αμερική για να εισαχθούν στα Πανεπιστήμια της Ivy league (τα διάσημα Πανεπιστήμια) θα εκπλαγείτε. Μπροστά στα ιδιαίτερα μαθήματα, το χτίσιμο του προφίλ του υποψηφίου και τα χρήματα που ξοδεύονται για την επιτυχία στα πρωτοκλασάτα Πανεπιστήμια των ΗΠΑ οι Πανελλαδικές είναι παιδική χαρά. Φυσικά μπορούν να εισαχθούν πολύ εύκολα σε ένα από τα Πανεπιστήμια που δεν ανήκουν στα πρώτης γραμμής, με σχεδόν μηδενική προσπάθεια, αρκεί να έχουν να πληρώσουν. Όμως ο ανταγωνισμός είναι για το καλύτερο.
Μεγαλώνουν έτσι τα παιδιά μας, με λάθος πρότυπα: να κυριαρχήσουν, να γίνουν οι νικητές στον ανταγωνισμό. Τα χειρότερα ένστικτα του ανθρώπου, η εξουσία, η απληστία και η ματαιοδοξία, αποτελούν τα πρότυπα της εποχής μας. Όλη η κοινωνία μας θαυμάζει και ζηλεύει τους μεγιστάνες του πλούτου, που στην εποχή μας οι μεγιστάνες που φαίνονται είναι οι ιδιοκτήτες των τεχνολογικών κολοσσών. Πρόκειται για ανθρώπους ψυχικά άρρωστους, που σχεδιάζουν, όπως αποδείχθηκε στο δικαστήριο, τον εθισμό των παιδιών μας για να βγάλουν μερικά δισεκατομμύρια παραπάνω. Δεν μπορούν να καταλάβουν την πιο απλή αλήθεια της ζωής που είναι.. ο θάνατος. Δεν θα τα πάρουν μαζί τους όσα και αν έχουν. Αυτό το απλό δεν μπορούν να καταλάβουν και μας ταλαιπωρούν. Ο Bill Gates το κατάλαβε και είδαμε ότι υιοθέτησε τελείως διαφορετική συμπεριφορά.
Ακόμη και όσοι καταφέρουν να βγουν νικητές από τον σκληρότατο ανταγωνισμό για την πρωτιά και τελικά είναι πετυχημένοι κανείς δεν μας διαβεβαιώνει ότι θα είναι ευτυχισμένοι. Το αντίθετο θα έλεγα, καθώς τα γραφεία των ψυχιάτρων είναι γεμάτα από δυστυχισμένους πλην όμως επιτυχημένους. Κι όμως η αγωνία των γονιών είναι το παιδί τους να είναι πρώτο και όχι να είναι ευτυχισμένο. Διότι για να είσαι ευτυχισμένος δεν χρειάζεται να είσαι πρώτος.
Τι πρέπει να κάνουμε
Τι πρέπει να κάνουμε εμείς οι γονείς; Μα να θυμηθούμε τα βασικά: σκοπός μας είναι να βοηθήσουμε τα παιδιά μας να γίνουν ανεξάρτητα, να μπορούν να ζήσουν χωρίς να μας έχουν ανάγκη, διότι και εμείς κάποια στιγμή θα πεθάνουμε. Να μην μένουν μέχρι τα 35 με τους γονείς τους και να είναι ανεξάρτητα και ευτυχισμένα. Η ευτυχία δεν έχει ως προϋπόθεση τη νίκη στην αρένα του ανταγωνισμού. Γι’ αυτό ψυχραιμία. Τα παιδιά πρέπει να ξέρουν άψογα Αγγλικά και πρέπει να αποκτήσουν αυτό που θα τα ξεχωρίσει στο μέλλον από τις μηχανές· να μπορούν να κάνουν αυτά που δεν θα μπορούν να κάνουν οι μηχανές: Να είναι δημιουργικά, να έχουν κριτική σκέψη, να μπορούν να συνεργάζονται, να έχουν εντιμότητα και ενσυναίσθηση και κυρίως να πραγματοποιήσουν τα όνειρά τους, τα δικά τους όνειρα, όποια και αν είναι αυτά και όχι τα δικά μας.
Πηγή: https://www.in.gr/
Διαβάστε επίσης:
Γονείς: 3 τρόποι για να βάλετε όρια στο παιδί αποφεύγοντας την τιμωρία.
Πανελλαδικές 2023: Έχει νόημα να είναι εύκολα τα θέματα;
Τρεις και ένας οι βασικοί στόχοι των εφήβων.
Έφηβοι και Ύπνος: Πόσες ώρες ύπνου χρειάζονται.
Ποιες είναι οι δημοφιλέστερες σχολές του 2ου, 3ου και 4ου πεδίου;
